دانلود آهنگ ناشکیب از پویا جمشیدی و وحید اختری

متن کامل آهنگ ناشکیب از پویا جمشیدی و وحید اختری

از درخت نشسته در طوفان آخرین برگ هم زمین افتاد
زندگی بی امید ممکن نیست من به مردن ادامه خواهم داد
روی تختم نشسته ام باید این نفسهای آخرم باشد
وقتی از دست میروم شاید نامه ای لای دفترم باشد
ناخوشم مثه شعرهای خودم تلخم از بغضهای تکراری
خاطراتی که روز و شب شده اند قرصهایی برای بیداری
هر شب از خواب میپرم و تو را هر شب از روی عکس میبوسم
خسته از این سکوت دردآور خسته و ناشکیب مایوسم
از خودم دست میکشم وقتی پرم از بغضهای وامانده
لاشه ی خاطرات بر دستم بودنت توی کوچه جامانده
یک نفر از حضور تو خالی از جنون خود کشی می آموزد
در تقلای ماندن و رفتن یک نفر مثل شمع میسوزد
سعی کردم به تو بفهمانم لعنتی گریه شاه نمیخواهد
از قسم دادنم نفهمیدی زنده بودن بهانه میخواهد
خسته از خاطرات بی تاریخ خسته از سرنوشت محتومم
خسته از روزهای تکراری رفته ای و به مرگ محکومم
بغلم کن میان رویایت بغلم کن میان بغضو شکست
بغلم کن میان هر بوسه بغلم کن که مرگ نزدیک است
بغلم کن که غیر رویایت هیچ امیدی به با تو بودن نیست
بغلم کن که هیچ تقدیری به تباهی طالع من نیست
بی تو آنسوی زندگی وهم است
بی من آنسوی خاطراتت کیست
دور هستی و میهراسم از سالهایی که بی تو باید زیست
بند بند وجود من انگار وقت رفتن تو را صدا میکرد
بغضهایم شکسته تر میگفت نفسم درد میکند برگرد
در جهان لبالب از پوچی عشق سرگرم صحنه سازی بود
ما دو خط سرنوشتمان انگار از همان ابتدا توازی بود
زیر آوار آخرین دیدار زل زدی در نگاه غمگینم
از تماشای چهره ام خواندی بی تو آینده ای
نمیبینم