ﻟﺐﻫﺎی ﺧﻨﺪانِ ﻣﺮا ﮔﺮﻣﺎی دﺳﺘﺎن ﻣﺮا
آراﻣﺶِ ﺟﺎنِ ﻣَﺮا وﻳﺮاﻧﻪ ﻛﺮدی
آﺗﻴﺶ ﻛﺸﻴﺪی و ﻣَﺮا از ﻣﻦ ﺑُﺮﻳﺪی و ﻣَﺮا
ﻋﻤﺮی دوﻳﺪی و ﻣﺮا دﻳﻮاﻧﻪ ﻛﺮدی
ﮔﻔﺘﻰ زﻣﺴﺘﺎن ﻣﻰرود، ﺑﺎور ﻛﺮدم
ﻓﺼﻞ ﮔﻠﺴﺘﺎن ﻣﻰرﺳﺪ، ﺑﺎور ﻛﺮدم
اﻣﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪ
اﻣﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪ
تکرارﮔﻔﺘﻢ ﺑﻪ درﻳﺎ ﻣﻴﺰﻧﻢ دل را وﻟﻰ درﻳﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪ
ﮔﻔﺘﻢ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﻣﻴﺒَﺮَم ﺷَﺐ را وﻟﻰ ﻓﺮدا ﻧﻴﺎﻣﺪ
ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ درﻣﺎن ﻣﻴﻜُﻨﺪ دردِ ﻣﺮا دردا ﻧﻴﺎﻣﺪ
ﺑﻴﭽﺎره دل در ﻋﺸﻖِ او ﻣﺠﻨﻮن ﺷﺪُ و ﻟﻴﻠﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪ
ﮔﻔﺘﻢ اﮔﺮ دل ﻛﻨﺪهای ﻣﺮگ ﻣﺮا ﺑﺎور ﻛﻦ
ﻣﺮگ ﻣﺮا در اﻳﻦ ﺷﺐ ﺑﻰ اﻧﺘﻬﺎ ﺑﺎور ﻛﻦ
ﺑﺎور ﻧﻜﺮدی
ﺑﺎور ﻧﻜﺮدی
تکرارﮔﻔﺘﻢ ﺑﻪ درﻳﺎ ﻣﻴﺰﻧﻢ دل را وﻟﻰ درﻳﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪ
ﮔﻔﺘﻢ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﻣﻴﺒﺮم ﺷﺐ را وﻟﻰ ﻓﺮدا ﻧﻴﺎﻣﺪ
ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ درﻣﺎن ﻣﻴﻜﻨﺪ درد ﻣﺮا دردا ﻧﻴﺎﻣﺪ